| تبليغات | X |
پیشکش
به: محمد شیرزاد
سیاهِ هیچ اتفاقی نشد
روزنامه ای،
من که می آمدم!
هیچ کوچه ای کمم نداشت
تا بریزد چشم هایم لابه لای آجرهاش،
وقتی عروس می شد حشره ای
میان تورهای تو در تو!
¤¤¤
آسمان که قسمت می کردند
سهم مستطیل ِروی حیاط ِما نشد ماه.
باب گردنت بود اگر...
¤¤¤
ترا تمام ِروزنامه ها می خوانند
عصرهای بی احتیاطی که می بافیم میان پنجره
با انگشت های کبریتی...
چروکید کوچه از بس قدم می خورد از من!
¤¤¤
می دزدمت آخر
از آسمان ِتاریک ِهمسایه
ماه ِآویز!
کاغذ پیچ ِعروس ِآجرهای منی
دور از چشم ِدختران ِروزنامه خوانی که
درخت گره می زنند بخت شان را!