ســــــــرباز              

  نه!

  صبراز سیم ِخاردار نمی گذرد

                                و بوسه از بی سیم...

  تمام ِراه های ِجهان قرُق مانده تا من

   و یکجای ِنقشه

                          دلی می تپد برای ِپوتین های ِتو سرکار!

  ***

  مرد نمی تواند معلق بماند همیشه...

  رسم است

  براش گیس های ِکسی پخش شود هر صبحگاهُ

                                                پرچم

                                                 با نام ِکسی بالا رود

                                                           چند بار توی دلش!

   مرد تا قراری بگیرد  

                      لنگری می خواهد.

  ***

  ای بوت را ببوسم٬

                         بوت را

  که پیچیده میان ِکشیک هام ُ

  این کلاه که شعر توش نوشته

                                 پُست شود یکجای ِنقشه لطفاً!

 سپرده ام برات بوس بیاورند

                                     از بندرهای ِدور کشتی ها...

  ***

  به راست

           راست پهلو گرفت نامه ای کُنج اسکله!

  یک بوسه ترخیص شد از بی سیمُ

  پیچید بوی لنگر از بلندی ها

                                    سمت ِاقیانوسُ

  سرباز

     شانه هاش

         فرو ریخت

             از زلزله ی زنی که

                         آرام می گذشت...